این فیلم بر اساس زندگی فیلم‌ساز کلاسیک فرانسوی، ژان ویگو، ساخته شده و داستان مبارزه روزمره او با سلامت روان، زندگی عادی و فیلم‌سازی سازش‌ناپذیرش را دنبال می‌کند. داستان همچنین بر رابطه او با همسر وفادارش تمرکز دارد که برای اولین بار او را در یک آسایشگاه ملاقات کرد.

فاجعه کشتی تایتانیک از دریچه نگاه سه زوج که هر کدام در یکی از سه کلاس مسافرتی مختلف کشتی حضور دارند، به تصویر کشیده می‌شود.

مسیو فیدو دچار خشکی ذهن نویسندگی شده و به یک نمایشنامه جدید نیاز دارد، بنابراین از فرصت استفاده می‌کند تا همسایگان طبقه مرفه خود را در پاریس سال ۱۹۰۰ زیر نظر بگیرد. مسیو بونیفاس با همسر سخت‌گیر و سلطه‌جوی خود آنجلیک، و همچنین مسیو کوت با همسر زیبا اما نادیده گرفته‌شده‌اش مارسل در این همسایگی هستند. هانری کوت ناهنجاری‌های معماری (عمدتاً صداهای ارواح در لوله‌های فاضلاب) را ردیابی می‌کند و برنامه‌ای برای گذراندن یک شب در هتل پارادیزو می‌چیند؛ هتلی که از قضا به عنوان محل ملاقات عاشقانه مارسل و مسیو بونیفاس انتخاب شده است. یک زن، دو شوهر، یک برادرزاده و خدمتکار پرجنب‌وجوش بونیفاس، همگی در این هتل ساعتی جمع می‌شوند و به سرانجام رساندن این رابطه پنهانی، به ملایم‌ترین بیان، به شدت به هم می‌ریزد (که یورش پلیس هم بی‌تاثیر نیست). همه این‌ها زیر نظر فیدو اتفاق می‌افتد و نمایشنامه او به موفقیت بزرگی در فصل آینده تبدیل می‌شود.